Mehmet Ali Berkman, aldığı eğitim ve aile yapısı ile topluma örnek olmuş uzun seneler ülkesine üst düzey yöneticisi olarak hizmet etmiş çok değerli bir kişiliktir.

Eşim kanalı ile tanıdığım ve sivil toplum örgütlerinde yaptığım tüm hizmetlerde büyük desteğini ( sponsor) gördüğüm bu kıymetli insan, annesi Kifayet BERKMAN hanımefendiyi kaybetmiştir.

Merhumeye Allahtan rahmet ve BERKMAN ailesine sabırlar dilerim…

MEHMET ALİ BERKMAN KİMDİR ?

Akkök İcra Kurulu Başkanı Mehmet Ali Berkman (2010)

Doğum: 1943 Malatya

Öğrenim: Pittsburgh Universitesi “Nüfus Dinamikleri” konusunda sertifika, Michigan State Universitesi “İletişim” konusunda sertifika, Syracuse Universitesi İş İdaresi Yüksek Lisans (İşletmeler Araştırması), Ortadoğu Teknik Üniversitesi İdari Bilimler Fakültesi Sanayi Yönetimi Bölümü Lisans, İstanbul Erkek Lisesi.

Kariyer:
* Ağustos 2000 - Koç Holding A.Ş. Stratejik Planlama Grubu Başkanı
* 2000 - Ağustos 2000 Koç Holding A.Ş. Dayanıklı Tüketim Grubu Başkan Yardımcısı, Beyaz Eşya Dayanıklı Tüketim Grubu Yürütme Kurulu Başkan Vekili
* 1994 - 2000 Arçelik A.Ş. Genel Müdür
* 1987 - 1994 Döktaş A.Ş. Genel Müdür
* 1986 - 1987 Koç Holding A.Ş. Otomotiv Grubu Başkan’a Yardımcı
* 1985 - 1986 Üniroyal Endüstri Türk A.Ş. Genel Müdür
* 1975 - 1985 Mako A.Ş. Genel Müdür Mali ve İdari İşler Genel Müdür Yardımcısı, Sistem Organizasyon Müdürü
* 1972 - 1975 Koç Burroughs Bilgisayar Programcısı, Sistem Analisti, Satış Temsilcisi

Ödüller:
*1999 Ege Üniversitesi”Üstün Hizmet Madalyası”
* 1998 Dünya Gazetesi NTV ve Ekonomi Dergisi”Yılın Profesyonel Yöneticisi”Ortadoğu Teknik Üniversitesi “Üstün Hizmet Belgesi”
* 1991 Para Dergisi ve Genç Yöneticiler ve İşadamları Derneği “Türkiye’nin En İyi 50 Yöneticisi”
* 1992 Milli Prodüktivite Merkezi”Yılın İşvereni Ödülü”

Üyelik ve Başkanlıklar:
* Beyaz Eşya Sanayicileri Derneği
* MESS Türk Elektrik Endüstrisi A.Ş. Yönetim Kurulu Üyesi
* TunusdanSa Koç Finans Artesis ve Arçelik A.Ş. Yönetim Kurulu Üyesi
* Arçelik-LG Elektronik A.Ş. Yönetim Kurulu Başkanı
* Türk Sanayicileri ve İşadamları Derneği (TÜSİAD) Üyesi
* Kalder İstanbul Propeller Kulübü Eğitim Gönüllüleri Derneği Üyesi
* TURMEPA Deniz Temiz Derneği Üyesi
* İstanbul Erkek Lisesi Vakfı Üyesi
* Türk Eğitim Vakfı Üyesi Mütevelli Heyeti Üyesi
* 1993-1994 dönemi Levent Rotary Kulübü Başkanı
* 1993-1998 dönemi Koç Özel Lisesi Derneği Başkanı

Evli ve iki çocuk babasıdır.

“Annemin Çeyiz Sandığı” kitabını internet üzerinden aşağıdaki linke tıklayarak temin edebilirsiniz:
Annemin Çeyiz Sandığı (idefix.com)

Değerli arkadaşım ve onun yolunu izleyen ögrencilerine çok teşekkürler…

Kaatı’ sanatını duydunuz mu?

Dürdane Ünver (Biyografi)

1948 doğumlu Dürdane ÜNVER, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi mezunudur. Tezyinat çalışmalarına 1976 senesinde Ord. Prof. Dr. A. Süheyl Ünver, Azade Akar ve Cahide Keskner nezdinde Topkapı Sarayı Nakışhanesi’nde başlayan sanatçı, kayınpederi Süheyl Ünver’den 1985 senesinde icazet aldı. 1978’den itibaren 4 kişisel 65 karma sergiye katılan sanatçının eserlerinin 50’si yurtdışında, 150’den fazlası ise yurtiçi özel koleksiyonlardadır.

Dürdane Ünver (Kaatı’ Atölyesi Eğitim Görevlisi)

Ünver, 1991 yılında Türk Kültürüne Hizmet Vakfı tarafından düzenlenen “Çevre Değerleri Türk Minyatü Resmi” yarışmasında başarı ödülüne layık görülmüş, aynı yıl Eskişehir Valiliği tarafından düzenlenen “1991 Dünya Yunus Emre Sevgi Yılı Türk Minyatürü” yarışmasında ise ikincilik ödülü ve plaketi kazanmıştır.

Eserleri ile ilgili olarak sanatçı;

1990, Güzel Haliç Lioness Kulübü’nün teşekkür belgesi,

1995, İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Kültür İşleri Daire Başkanlığı’nın “Şeyh Galip Günleri” teşekkür sertifikası,

1996, Trakya Üniversitesi Rektörlüğü’nün teşekkür belgesi,

1996, Türkiye İş bankası Genel Müdürlüğü’nün teşekkür belgesi,

1997, İstanbul Yıldız Lions Kulübü’nün teşekkür plaketi,

2002, Uluslar arası Lions Kulüpleri Birliği’nin teşekkür belgesi,

2002, T.C. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanlığı’nın teşekkür belgesi,

2002, Türk Tıp Tarihi Kurumu ve 38.Uluslararası Tıp Tarihi Kongresi Başkanlğı’nın teşekkür belgesi,

2004, Türk Tıp Tarihi Kurumu Başkanlığı VIII.Türk Tıp Tarihi Kongresi tarafından verilen teşekkür belgesine layık görülmüştür.

Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Deontoloji ve Tıp Tarihi Anabilim Dalı Gülbün Mesara Başkanlığı’ndaki Süheyl Ünver Nakışhanesi’ne bağlı olarak tezhip, minyatür, barut, ebrusu üzerine minyatür ve katı’ çalışmaları yapılmıştır.Halen TBMM Genel Sekreterliği Milli Saraylar Dairesi Başkanlığı, Geleneksel Türk Sanatları Eğitim Merkezi Katı’ Atölyesi ve Klasik Türk Sanatları Vakfı’nda eğitim görevlisi olarak öğrenci yetiştirmektedir.

KATI’ (Kağıt Oyma)

Türklerin sanatın her dalındaki hünerlerini müstesna eserleriyle ortaya koydukları ve bunları günümüze kadar ulaştırdıkları bilinen bir gerçektir.

İngilizce’de ‘paper filigree’, ‘paper-cut’, ‘silhouette-cutting’; Almanca’da ‘silhoutten kunst’, ‘scherenschnitt’; Fransızca’da ‘L’art de la silhouette’, ‘decoupage’; Farsça’da ‘efşan’; Arapça’da ‘kaatı’; Türkçe’de ise “katı’” olarak yazılan kağıt oyma sanatı, Türk kitap süsleme sanatları içerisinde önemli bir yere sahiptir.

Lugattaki karşılığı ‘kesmek’ olan katı, kağıt veya deri üzerine çizilmiş yazı veya tezyini motifin özel bir keski ile oyularak başka bir zemin üzerine, nişasta ve su ile yapılan ‘muhallebi’ adıyla bilinen özel bir yapıştırıcı ile yapıştırılması işlemidir. Bu işlerle uğraşanlara ‘efşanbür’ veya ‘katta’ adı verilir. Eski devirlerde ‘katı, katıa, kaatı, katığ’ olarak ifade edilen kağıt oymacılığının en doğru yazılış şekli katı’ dır.

Kağıt oyma işi yapılırken eskilerin kullandıkları ‘kalemtraş’ veya ‘nevregen’ yerine halihazırda ‘kretuar’ olarak adlandırılan yeni keskilerden ve küçük kıvrık uçlu tırnak makasından yararlanılır. Origami, trigami, ebrulu ve aherli renkli kağıtlar oyulmak için kullanılan malzemeler arasındadır.

Katı’, yalın kat oyulabileceği gibi değişik renkteki kağıtları üst üste yapıştırarak da oyulabilir. Böylelikle bir defada birkaç örnek oyulmuş olur. Oyulup çıkarılan motife ‘erkek oyma’, oyulan kısma ise ‘dişi oyma’ adı verilir. Oymaları, eski cilt kapaklarında, albümlerde, murakkalarda, el yazmalarında ve hat levhalarda görebileceğimiz gibi bazı yazı çekmecelerinde de manzaralar ve vazolu buketler şeklinde görmemiz mümkündür.

Sanat tarihçileri kağıt ve deri oymacılığının iki bin yıl kadar önce halk sanatı olarak Çin’de doğduğunu ileri sürmektedirler. Kütüphanelerdeki mevcut örneklerden yola çıkarak bu sanatın İslam dünyasına Orta Asya kanalından geçerek geldiği müşahade edilmektedir. XIV. yüzyılda İslam deri kaplarında görülen deri oyma sanatı, XV. yüzyılın ikinci yarısında Timurlular ve Akkoyunlular dönemlerinde kağıt oyma sanatı olarak değişiklikler gösterir. Tarihçi Gelibolulu Mustafa Ali; döneminin ünlü hattat, mücellit ve süsleme sanatçılarının yaşamları ve sanatları hakkında bilgiler verdiği 1586 tarihli ‘Menakıb-ı Hünerveran’ adlı eserinde, XV. yüzyılda Herat’ta (Afganistan) yaşayan ve Timurlu hükümdarı Hüseyin Baykara’nın himayesinde çalışan Abdullah Kaatı’nın, kağıt oyma sanatının ilk ve en önemli temsilcisi olduğundan bahseder. Netice itibariyle Abdullah’ın, kağıt oyma (katı’) olarak hazırladığı Hüseyin Baykara Divanı bunun en açık göstergesidir. Sanat kudretini en güzel şekilde ifade eden ince oyma yazıları, tabiat ve hayvan tasvirleri takdire şayandır. Bu eserlerin bir kısmı T.S.M.H. 2153 no.’lu ‘Fatih Albümü’nün (Akkoyunlu Türkmen Sultanı Yakup Bey Albümü) sayfaları arasında muhafaza edilmektedir. Mustafa Ali yine aynı eserde, diğer katı’ ustaları arasında Şeyh Muhammed Dost, Seng-i Ali-i Bedahşi, Hattat Mir Ali’nin oğlu Mevlana Muhammed Bakır’a yer vererek hünerlerini över. Kadı Ahmed tarafından 1606 tarihinde yazılmış bir risalede ise Meşhed’de yaşayan Mevlana Nadir isimli sanatkarın da hattat Mir Ali’nin yazılarını hiç bozmadan aslıyla aynı mükemmellikte oyduğundan bahseder.

XIV. yüzyılda Anadolu Selçukluları’nın bir devamı olan beylikler dönemindeki kitap kaplarının içlerinde nadir de olsa görülen oymalı süslemeler, bu geleneğin eskiliğini göstermesi bakımından önemlidir. XV. yüzyıl sonları XVI. yüzyıl başlarında, yani kitap sanatlarının çok geliştiği devirlerde, bilhassa Fatih Sultan Mehmed’in özel kütüphanesi için Saray Nakışhanesi’nde hazırlanan ciltlerdeki katı’larda mükemmeliyetin doruğuna ulaşıldığı görülmektedir. XVI. yüzyılın ilk yarısından itibaren Osmanlı Kağıt oyma sanatı, sanatkarları ve yazdıkları hakkında çeşitli eserlerde az da olsa bilgi bulunmaktadır. Aşık Çelebi, yaşadığı dönemin şairleriyle, sanatçılarının hayatlarını, eserlerini ve sosyal yaşantılarını anlattığı ‘Meşairu’ş–şuara’ adlı eserinde, Fatih Sultan Mehmed devrinin sonlarında ismi duyulmaya başlanan ve İbrahim Paşa’nın vezir-i azamlığı sırasında üne kavuşmuş olan Efşancı Mehmed’in bu dönemin en büyük üstadı olduğundan bahseder. Osmanlı sanatında kağıt oymacılığı en parlak dönemini Kanuni Sultan Süleyman ve Fatih Sultan Mehmed zamanlarında yaşamıştır. Osmanlı İmparatorluğu döneminde zirvede olan tezyini sanatların bu kadar önemsenmesinin sebebi, padişahların sanata, sanatkarlara, kültüre ve kitaba verdiği önemden kaynaklanmaktadır. Gerek günümüze gelen eserlerin çokluğu, gerekse Aşık Çelebi’nin verdiği bilgiler, saray ve çevresinde kağıt oymacılığının tam manasıyla bir sanat dalı olarak ele alındığını ortaya koyar. Bu dönemin önde gelen Osmanlı kağıt oyma sanatçıları arasında Benli Ali Çelebi ile devrinin tanınmış şairlerinden olup ‘Sa’i’ mahlasıyla şiirler yazan Ali Çelebi’nin oğlu Abdülkerim Çelebi vardır. Sa’i aynı zamanda seçkin bir hat sanatçısıdır. Mehmed Bin Gazanfer ve Mevlana Kasım Arnavud gibi isimler de oyma tekniğinin inceliklerini eserlerine aksettiren önemli katı’ ustalarıdır. Bu yüzyıla ait katı’ örnekleri ihtiva eden eserlerden bazıları T.S.M.K.E.H. 2851 no.’da kayıtlı ‘Hadis-i Erbain (Kırk Hadis), T.S.M.K.R. 1963 no.’da kayıtlı ‘Mecmua-yı Aş’ar’, T.S.M.H. 2177’deki ‘Hat Albümü’, İst Üni. Küt. F. 1426’da kayıtlı ‘Şah Mahmud Nişapuri Albümü’, T.S.M.K.H. 845 no.’da kayıtlı ‘Guy ve Çevgan’ İst. Üni. Küt. TY 9350’de kayıtlı Kaside-i İdiyye’dir.

XVI yüzyılın ikinci yarısı ile XVII. yüzyılın ilk yarısının en önemli katı’ ustası Mevlevi Bursalı Fahri’dir. Eserlerinde adı Fahri-i Bursavi olarak geçen sanatkar II. Selim, III. Murad, III. Mehmed ve I. Ahmed dönemlerinde çok önemli ve çeşitli eserler vermiştir. Halen T.S.M Kütüphanesi, Viyana Milli Kütüphanesi, Konya Mevlana Müzesi No.102’deki eserleri Fahri’nin kağıt oyma dalında önemli bir üstad olduğunu ispatlamaktadır.

XVII. yüzyılda ülkemizi ziyaret eden batılı seyyahların satın aldıkları albümler vasıtasıyla Avrupa’ya götürülen bu sanat dalı, orada da benimsenmiş ve silhouette (gölge) adı altında tanınmaya başlamıştır. Halen Avrupa’nın birçok yerinde bu tarz ve kendi yaşantılarını tasvir eden yalın kat kağıt oymalar yapılmaktadır. Bu albümlerin en tipik örneklerinden birini oluşturan Londra, British Library’deki 1618 tarihli Mundy Albümü ile bu albümle çağdaş olan, benzer tarzda oymalarla bezeli diğer bir kitap da Paris Bibliotheque Nationale Od26-Od26a’da kayıtlı Kıyafet Albümü’dür. XVII yüzyılın bu dalda yetişen en önemli temsilcilerinden birisi de Edirneli Mehmed Nakşi’dir. Mevcut eserlerinde tarih yoktur, kullandığı malzeme ve yazı üslubu ile yazılarının zeminine veya koltuklara yerleştirdiği kağıt oymalara bakarsak, onun XVIII. yüzyılın ikinci yarısında yaşamış olabileceğini düşünürüz. XVII. yüzyılın ikinci yarısında yaşayan diğer bir önemli sanatçı da Gazneli Mahmud’dur. İst. Üni. Küt. T. 5461 no.’da kayıtlı Tuhfe-i Gaznevi isimli albüm, Gazneli Mahmud’un çok yönlü, kağıt oymacılığında da isim yapmış nadide ustalardan biri olduğunu gözler önüne sermektedir.

Sanat dünyasında büyük üslup değişimlerinin yaşandığı III. Ahmed ve I. Mahmud dönemlerinde kağıt oyma sanatı, diğer sanat dallarında olduğu gibi batı zevkinin tesiri altında kalmıştır. Lale devri eserleri arasında manzara resimleri denilebilecek yeni bir tür olarak ortaya çıkmış. Bu dönemde katı’ da en ilgi çekici olanı da Cambazzade Osman imzalı 1723 tarihli T.S.M.K.H. 1924’de kayıtlı kağıt oyma bahçedir.

XVIII. yüzyılın ilk yarısında yaşamış olan Derviş Hasan Eyyubi ise T.S.M.K.C.Y. 4631 no.’da kayıtlı katı’ çekmecesi ile bu dönemin zevkini tam manasıyla eserinde yansıtmış önemli sanatkarlardandır. Kağıt oymacılığı XVIII. yüzyılda vazo içinde çiçek figürleri ve oyma yazı türündeki eserlerle canlılığını sürdürmeye devam etmiştir. Bu dalın göz alıcı kompozisyonları ile dopdolu, lakin sanatkarı bilinmeyen bir eseri de Ankara, Vakıflar Genel Müdürlüğü arşivindeki Külliyat-ı Divan-ı Selim’dir. Yine aynı döneme ait diğer bir eser de Londra British Library, Or 13763 no.’da kayıtlı Türk şiir Antolojisi’dir. Her iki eserdeki çiçeklerin benzerliği bu iki albümün aynı sanatkarın elinden çıktığı izlenimini uyandırmaktadır.

Katı sanatı, XIX. yüzyıla ait 70 adet Darphane, Maliye, Hazine-i Hassa nezaretlerine ait defterlerin etiketlerinde de çok güzel örneklerle izlenebilmektedir. Deri ciltler üzerine kağıt oyma olarak yapılan bu etiketlerdeki farklı kompozisyonlar ilgimizi çekecek kadar güzeldir. Bu katı’ etiketler sadece dönemin güzelliklerini değil, güzellik anlayışını ve bunu ifade eden tarzlarını da günümüze intikal ettirmektedir. Ne yazık ki diğer katı’ örneklerinde olduğu gibi bu güzelliklerin de kimler tarafından yapıldığı meçhuldür.

Çarşı ressamları ve saray nakışhanelerinde yapılan muhteşem örnekleriyle çok parlak dönemler geçiren kağıt oymacılığı XVIII. yüzyılın ikinci yarısından itibaren gerilemeye yüz tutmuş. XIX. yüzyıldan itibaren ekonomik, sosyal ve askeri sebepler nedeniyle gerilemeye başlamış, ciddi eserlerin ortaya konulamaması nedeniyle yavaş yavaş canlılığını kaybetmiştir.

XIX. yüzyılın ikinci yarısı ve XX. yüzyılın başlarında dişi oyma tekniğiyle yapılan daha çok yazı-resim tarzındaki hat levhaları ile sınırlı kalmış, Vahdeti; Süleyman, Osman Rıfkı ve Mehmet Rıfat bu dönemde katı’yı canlandırmaya çalışan sanatkarlar olmuşlardır. Bu şahıslara ait imzalı eserlerden bir kısmı Türk Vakıf Hat Sanatları Müzesi, Antalya Şehir Müzesi, Konya Mevlana Müzesi, Türk İslam Eserleri Müzesi, Konya Koyunoğlu Müzesi’nde bulunmaktadır. XIX. yüzyılın sonlarında İzmir’de yaşamış olan Osmanlı Musevi sanatkarlarınca klasik katı’ tekniğinde yapılmış kağıt oymalar da bu dalın ilginç örneklerini oluşturmaktadır. Yosef Abulafia, Hayyim Abulafia, David Algranati ve Hayyim Ye’uda Algranati bu sanat dalının Osmanlı Musevi Cemaatindeki önde gelen temsilcileri olmuşlardır. Onlara ait eserler halen İsrail Müzesi’nde muhafaza edilmektedir.

XX. yüzyılın ikinci çeyreğinde unutulan bu sanat, 1920’li yıllardan itibaren Ord. Prof. Dr A Süheyl Ünver’in kişisel çalışmaları, yurtiçi ve yurtdışı kütüphanelerdeki araştırmalarıyla tekrar gün ışığına çıkarılmaya çalışılmıştır. Medreset-ül Hattatin’de öğrenciliği sırasında (1916-1923) hocası tarafından gösterilen Fahri oyması ilgisini çekmiş, gelenekli sanatların diğer dallarında olduğu gibi çok etkilendiği bu sanat dalında da araştırmalar yapmıştır. Mekteb-i Güzin’deki hocalığı sırasında derslerine katı’ sanatını da (kağıt oymacılığı) ilave etmiş, talebeleriyle birlikte yaptıkları oyma örnekleriyle bu sanatı canlandırmaya çalışmışlardır. Süheyl hocanın o dönemlerde hazırladığı oyma örneklerinin bazıları Süleymaniye Kütüphanesi’ne bağışladığı defterler içindedir. (47, 451, 561, 671, 406, 755, 329 no). Hocamızın katı’ ile ikinci karşılaşması 1927-1929 yıllarında Paris’deki tıp ihtisası sırasında Bibliotheque Nationale’de bulunan şark yazma eserlerini incelerken gerçekleşmiştir. XVII. yüzyıla ait bir minyatür albümünün içine yapıştırılan oymalar üzerinde incelemeler yapmış, 1980’de neşrettiği ‘Türk İnce Oyma Sanatı’ isimli kitapta bu albümden bahsetmiştir. Kızı Gülbün Mesara da yaptığı araştırmalarla bu kitabı daha çok geliştirmiş, 1991 ve 1998 tarihlerinde ‘Türk Sanatında İnce Kağıt Oymacılığı’ adı altında ikinci ve üçüncü bir basımı gerçekleştirmiştir.

1968 yılında Hollanda’da Leiden Üniversite Kütüphanesi’nde 3000 el yazmasını tarayarak buradaki katı’ları tespit eden Ünver Hoca, bu katı’ların da bir kısmını Süleymaniye Kütüphanesi’ne bağışlamıştır. Yüzyıllar içinden günümüze kadar uzanan örneklerden çok etkilenen ve Türk sanatı açısından önemini takdir eden hocamız, yaptığı incelemeler neticesinde birçok denemeler yapmış, bu dala ait arşivini kendi hazırladığı oyma örnekleri ile zenginleştirmiş ve bu sanata bir hayli katkıda bulunmuştur.

Kurucusu olduğu Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Deontoloji ve Tıp Tarihi Anabilim Dalı’ndaki görevi sırasında doktorluğunun yanı sıra haftada bir gün öğrencilerine tezyinatın diğer dallarıyla birlikte katı’ sanatının da bütün inceliklerini öğretmiştir. Süheyl Ünver, Türk San’at ve kültürünü araştırmaları sayesinde çok iyi tanımış, arşivlemiş, aynı zamanda bunları devamlı talebeleriyle paylaştığı için arkasından bir çok takipçi bırakmıştır. İyi yetiştirdiği talebeleri hala onun izinden gitmekte, onun ekollerine uyarak klasik çizgiden uzaklaşmadan Türk tezyinatında Rönesans’tan vazgeçmemektedirler. Zira Ünver Hoca’nın daima ifade etmek istediği; sanatta tekamül etmek için reformun şart olduğuydu. Cerrahpaşa’daki görevini emekli olmasına rağmen aynı kürsüde 1986 senesinde vefatına kadar sürdürmüştür. Kızı Gülbün Hanım da babasının vefatından sonra aynı mekanda bu görevi sürdürmeye devam etmektedir. Süheyl Ünver Nakışhanesi’nde katı’ sanatını öğrenip icra edenler Gülbün Mesara, Azade Akar, Dürdane Ünver, Meliha Altay, Dr. Nejat Yentürk ve Müjgan Başköylü’dür. Bu değerli sanatçılar yaptıkları yeni çalışmalarla bu sanata katkıda bulunmaktadırlar.

T.B.M.M Milli Saraylar Dairesi Başkanlığı bünyesinde, Beşiktaş Halk Eğitim Merkezi işbirliği ile kurulan Geleneksel Sanatlar Eğitim Merkezi Katı’ Atölyesi’nde, eğitim görevlileri Dürdane Ünver ve Müjgan Başköylü, bu sanatın tarihi bilgilerini ve inceliklerini pratik uygulamalarla birlikte yürütmektedirler. Katı’ sanatı; 2006 senesinde Dürdane Ünver’in hazırladığı raporla Halk Eğitim Merkezi’ndeki mesleklerle ilgili kitapçığa resmi ders olarak konulmuştur. Milli Saraylar Dairesi bünyesindeki katı’ atölyesinin amacı; katı’yı dejenere edenlerin önüne geçmek ve çağa uygun yenilikleri eserlerine yansıtmaktır. Bu atölyede, kağıt oymacılığında gelecek vaad eden yeni bir nesil yetişiyor. Mezun olanlar katı’ sanatının hem tarihini hem de püf noktalarını öğrenerek yetişiyorlar. Süheyl Hoca’nın araştırmaları ve yönlendirici çalışmaları bu sanatla uğraşanlara mihmandarlık etmektedir. Katı’ sanatının daha sonraki nesillere aktarılmasında bu atölyenin de büyük bir payı olacaktır.

Dürdane ÜNVER
Kaatı’ Atölyesi Eğitim Görevlisi

Resim konusu, İstanbul’u temsil eden üç çiçektir.
Bahar dalları…
Laleler…
Leylaklar..

Tabloları seyrederken sanki çiçeklerin kokularını da duyuyorsunuz….

Çok başarılı bir eğitmen olan bu değerli insanın, sanat hayatında da aynı başarıda ilerlemesi dileği ile…

Prof. Esin Can MUTLU

TÜDEV öğrencileri ve Ergün DEMİREL

İŞ HAYATINDA BAŞARIYA GİDEN YOL

Hiç kendinize sordunuz mu? Ben neden okula geliyorum? Ailem beni neden ısrarla okula göndermek istiyor? Bu kadar okumanın, yazmanın, ödev yapmamın, sınava girmemin amacı nedir?

Aileniz sizin ilerde iyi bir iş sahibi olmanızı istiyor. Çünkü şunu çok iyi biliyorlar; Onlar gittikten sonra hayat mücadelesine siz yalnız başınıza devam edeceksiniz. Eğer iyi bir iş sahibi olabilmişseniz güzel… yoksa hayatınızda bir çok sorun ile karşılaşacaksınız. İşte bu kadar çabanın, bu kadar çalışmanın tek amacı: SİZİN İYİ BİR İŞ SAHİBİ OLMANIZ.

Ancak iyi bir iş sahibi olmak için eğitim de yetmiyor. Uyulması gereken kurallar da var. Okul bir yerde de sizin bu kuralları öğrenmenize yardımcı oluyor. Nedir bu kurallar?

Çevrenize bakın, aynı okuldan mezun olmuş kişiler faklı farklı pozisyonlarda çalışıyorlar. İki mühendis, birisi iş hayatında başarılı olmuş, ciddi bir inşaat şirketinde genel müdür olmuş, diğeri hala düşük bir ücretle şantiyelerde güneşin altında işçilerin başında koşturuyor. İki avukat birisi İstanbul’un ünlü bir avukatı olmuş, diğeri karın tokluğuna icra peşinde koşturan, karın tokluğuna çalışan bir avukat. Bu farkın sebebi nedir? DAVRANIŞLAR.

Davranışlar dediğimiz zaman ne anlıyoruz? Tanımı çok basit: karşınızdaki insanlardan bekledikleriniz.

Karşınızdaki insanların, mesela öğretmeninizin size karşı nasıl davranmasını isterseniz?
Asık suratlı mı, gülümsüyerek mi?
Sizinle kaba konuşmasını mı, nazik olmasını mı?
Sınav kağıtlarınızı okurken katı ve acımasız olmasını mı, toleranslı olmasını mı?
Dersini anlaşılmaz ifadelerle anlatmasını mı, açık seçik anlaşılır bir dil kullanmasını mı?
Dağınık, ütüsüz hatta kirli bir elbise ile mi, yoksa tertemiz mi karşınıza çıkmasını?
Ter kokusu ile mi yoksa hoş kokular saçarak sınıfa gelmesini mi?
Sözüne güvenilmez biri olmasını mı, dürüst biri olmasını mı?
Sürekli kararsız dengesiz olmasını mı, tutarlı olmasını mı?
Sert ve acımasız olmasını mı, yumuşak ve anlayışlı olmasını mı?
Dağınık ve tembel olmasını mı, çalışkan ve düzenli olmasını mı?

TÜDEV Deniz Eğitim Merkezi (www.tudev.com.tr)

Sanırım hepiniz aynı fikirdesiniz; İnsanlar daima iyiyi ve güzeli arıyor. İşte davranışlar dediğimiz bunlar. Siz hiç çarşıda meyva alırken bana kötüsünü ver veya elbise alırken bana çirkinini ver diyen gördünüz mü? Hangi aile çocuğuna evladım kötü hareketler yap, çirkin davranışlarda bulun der?

İş hayatında başarının özünde davranışlar yatıyor. Patronlar, amirler, iş arkadaşları daima yanlış olanı değil, doğru olanı, çirkin olanı değil güzel olanı arıyor. İşte davranışları ile bu özellikleri gösterenler iş hayatında başarıyı sağlayanlar oluyor.

Farkına bile varmadan okullardan mezun olup, kendinizi iş bulmak üzere bir firmanın insan kaynaklarının kapısında bulacaksınız.

Düzgün bir kıyafetle girmezseniz, nazik davranmazsanız, mantıklı ifadelerle kendinizi tanıtamazsanız kapı kapı iş aramak için dolaşmaya başlarsınız. Size iş kapısını açacak anahtar daha başlangıçta göstereceğiniz davranışlara bağlıdır.

İşe girdiğinizi varsayalım. İşinizde tutunmanız, işinizde yükselmeniz yine davranışlarınıza bağlı olacaktır. Hiç kimsenin saygısız, ne konuştuğu belli olmayan, düzensiz, tembel insanlarla bir arada çalışmasını beklemeyiniz.

Televizyonlarda sık sık açık oturumlar oluyor, onları izleyiniz. Kazananlar daima açık anlaşılır konuşanlar, nazik olanlar, tavırları ve giyimi kuşamı düzgün olanlar oluyor. Abuk sabuk konuşanlar, alışılmadık tuhaf kıyafetler giyenler, kaba konuşanlar başlangıçta ilgi çekseler de, kısa bir zaman sonra silinip gidiyorlar.

Aslında hangi davranışların doğru, hangilerinin yanlış olduğunu herkes biliyor. Ancak uygulamakta sıkıntı çekiyorlar. Çünkü davranışlarımızı düzenlemekte bir uğraş bir direnç istiyor.

Peki ne yapmalıyız? Bu konuda kitaplara da ihtiyaç yok. İyi ve kötü davranış sahiplerinin birlikte olduğu büyük bir laboratuvarda yaşıyoruz. İyileri taklit edelim, kötülerin yaptığını yapmayalım.

Ağaç yaşken eğilir. Şimdiden kendi davranışlarımızı kontrol altına almaya başlamalıyız. Tüm kötü alışkanlıklar gibi, kötü davranışları da bırakmak zordur. Nezaketsizlik, tembellik, kabalık, küstahlık bir kere yerleştimi bir daha bırakmak çok zordur. Onun için daha şimdiden kötü davranışlardan uzak kalmaya çalışalım.

Kendinize örnek alabileceğiniz insanlar seçiniz, onlar gibi olmaya çalışınız. Mükemmel gördüğünüz bir öğretmen, bir sınıf arkadaşınız, bir aile dostunuzu kendinize örnek alınız. Onun gibi konuşmaya, onun tavırlarını uygulamaya çalışınız. En önemli husus olarak da bunu yapmakta kararlı olunuz. Gelecekteki başarınızın davranışlarınıza bağlı olduğuna kendinizi inandırınız. İNANMAK BİR AMACI BAŞARMANIN YARISIDIR.

Simulatör odası

Batı toplumlarını başarıya götüren yol, sadece çok çalışmaları, planlı olmaları değildir. Batı toplumları davranışlarını kontrol altına almasını başarmış topluluklardır. Batıda insanlar karşılaştıklarında birbirlerine merhaba derler. Kuyrukta sıra kapmaya çalışmazlar, trafikte önündekini geçmeğe çalışmazlar. Birbirleriyle kaba konuşmuyorlar, nazik davranıyorlar. Tabii ki bunun istisnaları da var, ama istisnalar kuralı bozmuyor, toplumun genel görünüşünü bozmuyor.

Sabahları birbirimize günaydın desek, insanlara gülümseyerek baksak, özür dilemek diye bir kavram olduğunu anlayabilsek ne kaybederiz. Küçük hesaplar yapmak yerine büyük düşünmeğe başlasak ne kaybımız olur.

İnsanoğlunu mutlu etmek kolaydır. Gülümseyin, nazik davranın karşınızdaki insan mutlu olur.

Yüzünüzü asmayın, gülümseyin. Yumuşak bir ifade ile sıkıntılarınızı karşınızdaki kişilere anlatın. Karşınızdaki insanların size karşı daha olumlu davrandığını görecekseniz. Nazik bir ifade en olamayacak işlerin dahi kapısını açabilen altın bir anahtardır.

Konuşmamı bir atasözü ile bitirmek istiyorum “YUMUŞAK BİR SÖZ YILANI BİLE DELİĞİNDEN ÇIKARIR”.

Sizlere güzel bir gelecek diliyorum.

Ergün DEMİREL
www.tudev.com.tr

Muhammed ALTINBAŞ (Müdür muavini), Deniz KÖSEM (Rehber ögretmen), Süleyman BÜLBÜL (Okul müdürü), Esra BALLI (Müdür muavini), Ferihan ve Yalçın DİRİL

Okul idaresine, program süresinde bizleri destekleyen öğretmenlere ve bu çalışmada büyük performans sergileyen 11-E sınıfı öğrencilerine SONSUZ TEŞEKKÜRLER..

Öğrenci yorumlarından örnekler: